|
|
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย honeynamphung เมื่อ 2013-8-24 14:33
ก่อนอื่นเรยก่อนที่จะคิดไปทำ ก็นั่นอ่านรีวิวที่เก่าๆค่ะ น่าจะประมาณครึ่งปีได้
ทำให้เป็นสาเหตุที่มารีวิวด้วยค่ะ เพราะมันทรมานมาก 5555
ขอรีวิวแบบละเอียดและค่อยๆเป็น ค่อยๆไปค่ะ เนื่องจากรีวิวที่ผ่านมาเราเจอแต่เคสเบาๆ
หรืออาจจะข้ามอะไรไป ทำให้เราตัดสินใจไปทำแล้วมันทรมานขนาดนี้
เราไปเวเซอร์มา 20/08/56ค่ะ เนื่องจากต้นขาใหญ่มากใส่กางเกงอะไรก็ติดต้นขาไปหมด
นี่คือรูปก่อนทำค่ะ ถ่ายวันที่จะไปทำเลย คิวเราตอนบ่ายสามโมงค่ะ
ก่อนหน้านี้พนักงานจะให้งดอาหาร6ชั่วโมงคะ
พอไปถึงคุยเรื่องจุดกับหมอเอ้ อย่างเราเราก็ถามหมอเลยคะว่าควรทำส่วนไหนดี
หมอดีตรงไม่ขูดรีดเงินลูกค้าดีค่ะ หมอพูดเลยสามารถทำไดัตั้งแต่2-6จุดค่ะที่ต้นขา
หมอถามว่ากังวนสวนไหน ขาเรามันมีเนื้อต้นขาข้างในเยอะค่ะ เราทำข้างในแน่ๆ 1 จุด /ข้างค่ะ = 2จุด
แล้วเราก็บอกหมอค่ะว่านั่งแล้วมันบานๆออก มันใหญ่มาก ( นั่งให้ดู )
จากนั้นหมอก็พูดเลยค่ะงั้นต้องทำข้างหลังด้วย 1 จุด /ข้างค่ะ = 2จุด รวมทั้งหมด 4จุดค่ะ
หมอก็ถามอีกกังวนตรงไหนอีกรึเปล่า เราเลยบอกหมอว่าควรทำตรงไหนอีกค่ะ
หมอเลยวาดรูปที่เราจะทำทั้งหมด 4 จุดและวาดอีก2จุดว่าถ้าทำก็ควรทำตรงนี้ คือส่วนข้างนอกต้นขาค่ะ
แต่เราไม่ชอบขาตะเกียบเป็นอะไรที่ขาดูไม่สวยเอามากๆ มันใส่กางเกงไม่สวย
เราเลยบอกหมอค่ะ สรุปคือ 4จุด มีดังนี้ค่ะ
ข้างใน 1 จุด /ข้างค่ะ = 2จุด
ข้างหลัง 1 จุด /ข้างค่ะ = 2จุด
จากนั้นก็จ่ายตังจ่ายยาเสร็จ นั่งรอจนเตรียมห้องเสร็จ เข้าไปทำประมาณ 4โมงเยนกว่าๆ
เค้าให้เราเปลี่ยนชุดค่ะและใส่่ส่วนที่เค้าเตรียมไว้ให้ คือ กกนสีขาว ที่คลุมผม และก็เสื้อคลุมค่ะ
พอเปลี่ยนเสร็จก็มานอนบนเตียง ถอดเสื้อคลุมด้วยนะค่ะจามีแผ่นผ้าสีเขียววางทับส่วนน่าอกแทน แอบเขิลค่ะ 5555
นอนเสร้จก็เริ่มฉีดยาสลบค่ะ ที่นี่มีให้เลือกสองแบบคือ ฉีดยาสลบกับฉีดยาชาค่ะ
แต่เนื่องจากเราปรึกษาหมอแล้วต้นขาข้างในมันเจ็บค่ะ ฉีดยาสลบเลยดีกว่า กลัว5555
ฉีดยังไม่เสร็จก็สลบละค่ะ. ตื่นมาอีกทีพนักงานกำลังใส่เสื้อผ้าให้เราแล้ว
อันนี้ตอนนึกกลับไปก็อายนะค่ะ แต่ตอนนี้มึนเมากับยามากๆ
ถามอย่างแรกเลยค่ะ ดูดไปกี่ccค่ะ ที่เราจำได้ พนักงานบอก 1700 ccค่ะ
จากนั้นความทรมานก็มาเยือนค่ะ อาการปวดต้นขามาก ทรมานมากกกกกที่สุดที่เคยพบเจอค่ะ
จะร้องไห้ น้ำตาคลอค่ะตอนนั้น แล้วพนักงานก็ให้เราเดินไปนอนพักอีกห้อง
เราเดินจะก้าวยังไม่ไหวเลยค่ะ ร้องทรมานมากๆ ยกขาขึ้นเตียงไม่ได้ พี่พนักงานช่วยล้วนๆเลยค่ะ
พอนอนได้เสร็จ อย่างแรกที่คิดนะค่ะ คือ กูมาทำอะไรว่ะเนี้ยยย ทำไมมันเป็นแบบนี้
กูคิดถูกแล้วหรอมาทรมาน แล้วน้ำตาไหลค่ะ มันปวดและทรมานสุดๆ คิดในใจประมาณนี้
พี่พนักงานที่ช่วยเราเค้าไปเอายามาให้เราทานและเรียกแฟนให้ขึ้นมาคอยดูแลค่ะ ที่กลับมาหอแฟนพึ่งมาเล่าให้ฟังนะค่ะ
สภาพตอนนั้นเราแย่มาก ทั้งเมายาสลบ ทั้งน้ำตาไหล หน้าซีด เหมือนคนไม่มีแรงมากๆ
แฟนป้อนข้าวให้ทานยังดูไม่มีแรงจะเขี้ยวเลยค่ะ แฟนบอกเห็นสภาะแล้วถ้าย้อนกลับไปจะค้านไม่ให้ทำ
ตอนแรกแฟนค้านค่ะช่วงรอนัด เราจองคิวกับหมอเป็นเดือนเราบอกแฟนไว้เลยว่าวันนี้ต้องว่าง
แต่แฟนก็ไม่อยากให้ทำค่ะ บอกจะจ่ายค่ามัดจำให้ แต่เราดื้ออยากทำมากเลยไม่ยอม
พอแฟนป้อนข้าวป้อนน้ำเสร็จพี่พนักงานบอกให้นอนพักก่อนเดี๋ยวจะดีขึ้น
สงสัยยาจะออกฤทธิ์อ่ะค่ะ มันดีขึ้นนะ แต่ไม่มาก ทรมานน้อยลงกว่าเดิมหน่อยเดียวค่ะ
เราก็อยากจะกลับแล้ว ไม่ไหวแล้วค่ะ ไม่อยากอยู่แบบนี้แล้วพี่พนักงานถึงขึ้นมาช่วยลงบันไดค่ะ
ร้ายก็ตรงอีลงบันไดถึงขึ้นรถแทกซี่นี่ล่ะค่ะ มันแย่มาก ปวดขา ทรมานมากๆ น้ำหนักทั้งตัวพี่เค้าบอกให้เทไปที่พี่เค้าเลยค่ะ
เป็นครั้งแรกที่ลงบันไดนานที่สุดและทรมานที่สุดตั้งแต่จำความได้ จากนั้นก็ขึ้นแทกซี่ยกขาไม่ได้ค่ะ
เหมือนความล้าจากการขึ้นบันไดมันมาเยือน พี่พนักงานต้องช่วยยกขาทั้งสองข้างให้ค่ะ
ส่วนที่แก้ไขคือเพิ่มรูป เพิ่มเนื้อหาค่ะ
|
|